درمان بیماران وسواس فکری-عملی شدید که توان خروج از منزل ندارند(ویزیت در منزل)

لیست مطالب

اختلال وسواس فکری-عملی یا OCD یکی از اختلالات اضطرابی و روان‌شناختی است که می‌تواند زندگی روزمره فرد را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد. افکار مزاحم و ناخواسته، ترس‌های مداوم و رفتارهای اجباری ممکن است به‌تدریج چنان افزایش پیدا کنند که فرد بخش قابل توجهی از زمان خود را صرف انجام اعمال وسواسی یا مقابله با افکار اضطراب‌آور کند.

در برخی افراد، شدت وسواس به حدی می‌رسد که خروج از منزل بسیار دشوار یا حتی غیرممکن می‌شود. ممکن است فرد ساعت‌ها درگیر شست‌وشو، بررسی، مرتب‌سازی، پاک‌سازی، اطمینان‌خواهی یا سایر رفتارهای وسواسی باشد و در نتیجه نتواند برای مراجعه حضوری به مرکز درمانی از خانه خارج شود.

در چنین شرایطی، ناتوانی در خروج از منزل نباید به معنای متوقف شدن مسیر درمان باشد. در صورت تشخیص و ارزیابی مناسب، می‌توان برخی برنامه‌های درمانی را متناسب با شرایط فرد در محیط خانه یا به شکل غیرحضوری طراحی کرد. راهنمای NICE نیز برای بزرگسالان مبتلا به OCD با اختلال عملکرد شدید که خانه‌نشین هستند یا نمی‌توانند به درمانگاه مراجعه کنند، امکان استفاده از درمان مبتنی بر منزل را مطرح کرده است.

برای مشاهده متخصصان و دریافت مشاوره کلیک کنید

وسواس فکری-عملی شدید چیست؟

در OCD، فرد معمولاً با دو مؤلفه اصلی روبه‌رو است:


رفتارهای تکراری یا فعالیت‌های ذهنی‌ای که فرد احساس می‌کند برای کاهش اضطراب یا جلوگیری از یک اتفاق ناگوار باید انجام دهد.

برای مثال، فرد ممکن است دائماً نگران آلودگی باشد و بارها دست‌های خود را بشوید. یا ممکن است چندین مرتبه قفل، شیر گاز یا وسایل برقی را بررسی کند. در برخی انواع OCD، اجبار ممکن است بیشتر ذهنی باشد؛ برای مثال فرد دائماً یک جمله را در ذهن خود تکرار کند، به دنبال اطمینان ذهنی باشد یا یک اتفاق را بارها تحلیل کند.

وقتی این چرخه بخش زیادی از زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد و باعث اختلال جدی در کار، تحصیل، روابط اجتماعی و فعالیت‌های روزمره شود، نیاز به ارزیابی و درمان تخصصی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

خانه‌نشین شدن در افراد مبتلا به وسواس می‌تواند دلایل متفاوتی داشته باشد.

برای مثال، فردی که وسواس آلودگی دارد ممکن است تصور کند خارج شدن از خانه باعث تماس با میکروب‌ها یا مواد آلوده می‌شود. فرد دیگری ممکن است از استفاده از سرویس بهداشتی خارج از منزل هراس داشته باشد.

در برخی افراد نیز مشکل اصلی، زمان بسیار زیادی است که صرف انجام رفتارهای وسواسی می‌شود.

گاهی فرد برای آماده شدن جهت خروج از خانه مجبور است بارها لباس عوض کند، وسایل را بررسی کند، دست‌هایش را بشوید یا از اعضای خانواده درباره درست بودن کارهایش سؤال کند. این فرآیند ممکن است آن‌قدر طولانی و اضطراب‌آور شود که فرد در نهایت از خارج شدن منصرف شود.

به مرور، اجتناب از موقعیت‌های اضطراب‌آور می‌تواند دامنه زندگی فرد را محدودتر کند.

بله. ناتوانی در مراجعه حضوری لزوماً به معنای ناتوانی در دریافت خدمات درمانی نیست.

نوع درمان باید بر اساس شدت علائم، نوع وسواس، میزان همکاری فرد، شرایط خانوادگی و ارزیابی متخصص تعیین شود.

در برخی بیماران، درمان می‌تواند به صورت جلسات غیرحضوری انجام شود. در برخی شرایط نیز درمانگر می‌تواند از روش‌های مبتنی بر منزل استفاده کند.

اهمیت این موضوع در OCD بیشتر است، زیرا بسیاری از رفتارهای وسواسی دقیقاً در محیط خانه اتفاق می‌افتند. بنابراین محیط منزل می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره الگوی واقعی علائم در اختیار متخصص قرار دهد.

در صورت امکان و مناسب بودن شرایط، ویزیت در منزل در استان البرز و غرب استان تهران می‌تواند برای مراجعانی که به دلیل شدت علائم وسواس قادر به خروج از منزل نیستند، گزینه‌ای برای آغاز ارزیابی و دریافت خدمات تخصصی باشد.

درمان خانگی نباید با «انجام خودسرانه تمرین‌های سخت وسواس» اشتباه گرفته شود.

ابتدا باید وضعیت فرد توسط متخصص ارزیابی شود. متخصص تلاش می‌کند نوع وسواس، افکار مزاحم، رفتارهای اجباری، اجتناب‌ها، میزان اختلال در عملکرد و عوامل تشدیدکننده علائم را مشخص کند.

سپس بر اساس شرایط فرد، برنامه درمانی طراحی می‌شود.

یکی از روش‌های اصلی درمان OCD، مواجهه و جلوگیری از پاسخ یا ERP است. این روش نوعی درمان شناختی-رفتاری تخصصی است که در آن فرد به‌صورت تدریجی و برنامه‌ریزی‌شده با محرک‌های ایجادکننده اضطراب مواجه می‌شود و یاد می‌گیرد بدون انجام رفتار وسواسی با اضطراب و عدم قطعیت کنار بیاید.

درمانگر معمولاً سلسله‌مراتبی از موقعیت‌های اضطراب‌آور ایجاد می‌کند و درمان از مراحل قابل مدیریت شروع می‌شود. فرد مجبور یا غافلگیر نمی‌شود؛ بلکه مراحل درمان باید متناسب با شرایط او و تحت هدایت متخصص پیش برود.

فرض کنید فردی به دلیل ترس شدید از آلودگی، نمی‌تواند از اتاق خود خارج شود.

درمانگر ممکن است پس از ارزیابی، به جای شروع با دشوارترین موقعیت، سلسله‌مراتبی از موقعیت‌ها ایجاد کند.

برای مثال:

  • لمس کردن یک وسیله در خانه
  • کاهش تدریجی شست‌وشوی غیرضروری
  • تأخیر انداختن در انجام یک رفتار اجباری
  • لمس یک سطح که فرد آن را آلوده تصور می‌کند
  • کاهش تدریجی اجتناب از محیط‌های مختلف
  • و در مراحل بعدی، کار روی موقعیت‌های بیرون از منزل

این مراحل برای همه افراد یکسان نیستند و باید بر اساس الگوی وسواس همان فرد طراحی شوند.

هدف درمان این نیست که فرد هیچ اضطرابی احساس نکند؛ بلکه هدف این است که بتواند بدون وابستگی به رفتارهای اجباری، اضطراب و عدم قطعیت را تحمل کند.

وقتی فرد مدت زیادی در خانه مانده است، خانواده معمولاً نقش مهمی در زندگی روزمره او پیدا می‌کند.

گاهی اعضای خانواده برای کمک به بیمار، ناخواسته وارد چرخه وسواس می‌شوند.

برای مثال، ممکن است دائماً به او اطمینان دهند که «دستت تمیز است»، «اتفاقی نیفتاده» یا «مطمئن باش چیزی آلوده نیست».

اگرچه این رفتارها با هدف کمک انجام می‌شوند، اما اطمینان‌خواهی مداوم می‌تواند بخشی از چرخه وسواس باشد.

به همین دلیل، آموزش خانواده می‌تواند بخش مهمی از درمان باشد. راهنمای NICE نیز در شرایط مناسب، مشارکت اعضای خانواده یا مراقبان در روند ERP را مورد توجه قرار داده است.

خانواده باید یاد بگیرد چگونه از بیمار حمایت کند، بدون اینکه ناخواسته رفتارهای وسواسی او را تقویت کند.

در بعضی شرایط، حضور متخصص در محیط خانه می‌تواند به ارزیابی دقیق‌تر وضعیت بیمار کمک کند؛ به‌خصوص زمانی که فرد به دلیل شدت علائم قادر به مراجعه حضوری نیست.

محیط واقعی زندگی بیمار می‌تواند به متخصص نشان دهد که وسواس چگونه در فعالیت‌های روزانه او ظاهر می‌شود.

همچنین درمانگر می‌تواند در صورت مناسب بودن شرایط، برخی مداخلات رفتاری را در همان محیط برنامه‌ریزی کند.

پژوهش‌هایی که توسط International OCD Foundation گزارش شده‌اند نیز درمان رفتاری مبتنی بر منزل را برای OCD بررسی کرده‌اند و نشان داده‌اند که درمان ERP می‌تواند در محیط‌های خارج از مطب نیز اجرا شود.

در استان البرز و غرب استان تهران، خدمات ویزیت در منزل برای مراجعینی که به دلیل شرایط روان‌شناختی و شدت علائم امکان مراجعه حضوری ندارند نیز در نظر گرفته شده است. نوع خدمت و امکان انجام آن باید پس از بررسی شرایط مراجع مشخص شود.

درمان OCD ممکن است برای برخی افراد شامل دارودرمانی، روان‌درمانی یا ترکیبی از این دو باشد.

دارو باید توسط پزشک متخصص، بر اساس شرایط فرد، شدت علائم، بیماری‌های هم‌زمان، داروهای مصرفی و سابقه درمان تعیین شود.

از طرف دیگر، دارو نباید بدون نظر پزشک شروع، قطع یا مقدار آن تغییر داده شود.

در راهنماهای تخصصی، داروهای گروه SSRI از گزینه‌های درمانی مبتنی بر شواهد برای OCD محسوب می‌شوند و ERP نیز یکی از درمان‌های روان‌شناختی اصلی این اختلال است.

بنابراین، برنامه درمانی هر بیمار باید اختصاصی باشد و نمی‌توان یک نسخه ثابت برای همه مبتلایان به وسواس شدید ارائه کرد.

این وضعیت نیز ممکن است در OCD شدید اتفاق بیفتد.

برای مثال، فردی که وسواس آلودگی دارد ممکن است از ورود فرد دیگری به خانه بترسد یا تصور کند حضور درمانگر باعث آلوده شدن محیط می‌شود.

در چنین شرایطی، نباید بیمار را ناگهانی و بدون برنامه با موقعیتی که برای او بسیار اضطراب‌آور است مواجه کرد.

ممکن است ابتدا جلسات غیرحضوری یا روش‌های ارتباطی دیگر مورد استفاده قرار گیرد و سپس بر اساس پیشرفت درمان، مراحل بعدی طراحی شود.

راهنمای NICE نیز برای برخی بیماران خانه‌نشین که به دلیل ماهیت علائم حتی امکان درمان در منزل را ندارند، CBT از طریق تلفن را به‌عنوان یکی از گزینه‌های قابل بررسی مطرح کرده است.

اگر علائم وسواس به حدی رسیده‌اند که فرد:

  • تقریباً تمام روز درگیر وسواس و اجبار است؛
  • نمی‌تواند فعالیت‌های روزمره خود را انجام دهد؛
  • از غذا خوردن یا خوابیدن بازمانده است؛
  • به دلیل وسواس تقریباً به‌طور کامل در خانه منزوی شده است؛
  • دچار افت شدید عملکرد تحصیلی یا شغلی شده است؛
  • یا هم‌زمان با علائم وسواس، علائم شدید افسردگی، افکار خودآسیب‌رسان یا سایر علائم جدی دارد،

ارزیابی تخصصی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

در شرایط خطر فوری برای جان فرد یا دیگران، مراجعه به خدمات اورژانسی باید در اولویت باشد و نباید منتظر نوبت عادی درمان ماند.

خیر، در همه موارد چنین الزامی وجود ندارد.

برای فردی که علائم OCD باعث خانه‌نشینی شدید شده است، اصرار صرف بر مراجعه حضوری ممکن است عملاً شروع درمان را به تأخیر بیندازد.

بر اساس شرایط بیمار می‌توان گزینه‌هایی مانند درمان مبتنی بر منزل یا درمان از راه دور را بررسی کرد. NICE نیز درمان مبتنی بر منزل را برای برخی بزرگسالان مبتلا به OCD با اختلال عملکرد شدید و خانه‌نشینی توصیه به‌عنوان گزینه قابل بررسی مطرح کرده است.

در استان البرز و غرب استان تهران، امکان ارائه خدمات ویزیت در منزل برای مراجعینی که به دلیل شدت علائم وسواس قادر به خروج از منزل نیستند نیز وجود دارد تا شرایط فرد در محیط واقعی زندگی مورد ارزیابی قرار گیرد.

چگونه چرخه وسواس را متوقف کنیم؟

چرخه OCD معمولاً با یک فکر، تصویر یا احساس ناخوشایند آغاز می‌شود.

فرد دچار اضطراب می‌شود.

سپس برای کاهش اضطراب، رفتار وسواسی انجام می‌دهد.

برای مدت کوتاهی اضطراب کاهش پیدا می‌کند.

اما مغز یاد می‌گیرد که «انجام رفتار وسواسی باعث نجات من شد».

در نتیجه، دفعه بعد که همان فکر یا احساس ظاهر می‌شود، میل به انجام اجبار بیشتر می‌شود.

درمان‌هایی مانند ERP تلاش می‌کنند این چرخه را به‌صورت تدریجی تغییر دهند؛ یعنی فرد یاد بگیرد بدون انجام رفتار وسواسی، با اضطراب و عدم قطعیت مواجه شود.

این فرآیند معمولاً تدریجی است و به برنامه‌ریزی تخصصی نیاز دارد.

سخن پایانی

وسواس فکری-عملی شدید می‌تواند زندگی فرد و خانواده را به‌شدت محدود کند. خانه‌نشین شدن یکی از پیامدهایی است که در موارد شدید ممکن است اتفاق بیفتد، اما به معنی پایان امکان درمان نیست.

درمان OCD معمولاً نیازمند ارزیابی تخصصی و برنامه‌ای متناسب با علائم فرد است. ERP یکی از درمان‌های اصلی و مبتنی بر شواهد برای OCD است و در برخی بیماران می‌توان درمان را متناسب با شرایط، در منزل یا به شکل غیرحضوری اجرا کرد.

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده به دلیل وسواس شدید توان خروج از منزل را ندارید، در استان البرز و غرب استان تهران خدمات ویزیت در منزل برای مراجعین نیز ارائه می‌شود تا شرایط فرد و نیازهای درمانی او در محیط مناسب بررسی شود.

برای دریافت مشاوره و بررسی شرایط، می‌توانید از متخصصان منزل آرام نوبت بگیرید.

برای مشاهده متخصصان و دریافت مشاوره کلیک کنید

منابع

هیئت تحریریه منزل آرام

یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید